Κυριακή, 8 Μαρτίου 2020

8 ΜΑΡΤΙΟΥ Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας




«Είναι σημαντικό ν'αναφέρουμε ότι με το πέρασμα των χρόνων έχει παρατηρηθεί αλλοίωση του πραγματικού νοήματος αυτής της γιορτής … 
Πλέον έχει εμπορευματοποιηθεί  η σημασία της με σκοπό το κέρδος κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χαθεί η αξία των αγώνων που έγιναν για την επίτευξη της ισότητας…Ας θυμηθούμε λοιπόν μέσα από ένα αφιέρωμα τη σημασία αυτής   της ημέρας!!!»
                                   

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (International Women's Day) δεν έχει καθιερωθεί πολλούς αιώνες πριν. Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας και απόκτηση δικαιώματος ψήφου
                                   Μια ματιά στην ιστορία:


·     
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλλίες. Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους έγραψαν ιστορία.
·  Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εργάτριες στο τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κινητοποιήθηκαν στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών, όμως το εργατικό κίνημα είχε ήδη γεννηθεί. Δυο χρόνια αργότερα, οι γυναίκες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους
·      Το 1908 παρέλασαν 15.000 γυναίκες στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.
·      Η άτυπη μέχρι τότε  ημέρα της γυναίκας  γιορτάστηκε επίσημα  στις 8 Μαρτίου του  1909 στις ΗΠΑ και δύο  χρόνια αργότερα  καθιερώθηκε από την  Σοσιαλιστική Διεθνή  ως Παγκόσμια Ημέρα  της Γυναίκας.
·      Θεσμοθετήθηκε το  1977 από τον ΟΗΕ, ο  οποίος κάλεσε όλες τις  χώρες του κόσμου να  γιορτάσουν την ημέρα  για τα δικαιώματα των  γυναικών και τη  διεθνή ειρήνη 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ......
Στη σύγχρονη πραγματικότητα έχει αλλάξει με τα χρόνια και η γυναίκα αποκτά όλο και περισσότερες αξιώσεις,  όμως δεν έχει επιτευχθεί ακόμα η απόλυτη κοινωνική ισότητα και αποδοχή. Όπως σημειώνεται αν κάποιος εξετάσει πιο προσεκτικά στοιχεία από διάφορες πτυχές της καθημερινότητας θα διαπιστώσει την ύπαρξη ανισοτήτων  μεταξύ των δύο φύλων
Στον 21ο αιώνα , παρά την αναμφισβήτητη πρόοδο που έχει συντελεστεί σε σχέση με το παρελθόν, σοβαρά προβλήματα παραμένουν, κάνοντας την ύπαρξή τους αισθητή, ιδίως σε μια δύσκολη εποχή, όπως η σημερινή….

                                                              Πανταζή Αναστασία  


Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2020

6 ΜΑΡΤΙΟΥ- ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ

Λουμπαρδέας Ανδρέας


ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ;

Ο όρος σχολικός εκφοβισμός αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την επιθετική συμπεριφορά μεταξύ μαθητών, αλλά συνδέθηκε επίσης με τη βία και την παραβατική συμπεριφορά στο σχολείο.
·                                                                          Πότε μελετήθηκε για πρώτη φορά;

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού μελετήθηκε για πρώτη φορά το 1970 από το Νορβηγό ψυχολόγο Daniel Olweus και το 1987, σε πολλά επιστημονικά περιοδικά εμφανίζεται ο σχετικός όρος “bullying”. 

Ενώ σαν φαινόμενο επισημαίνεται και καταγράφεται τη δεκαετία του 1970, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι εμφανίζεται και τότε. Εξάλλου αποτελεί μια ακόμη έκφραση της βίαιης συμπεριφοράς η οποία υπάρχει με τη γέννηση του ανθρώπου. 


               Μορφές  σχολικού εκφοβισμού;

       1.    Υβριστικές ή περιπαικτικές εκφράσεις για τη φυλή, την  εθνικότητα, τη θρησκεία, την ταυτότητα αναπηρίας, τη σεξουαλική ταυτότητα του θύματος.

     2.    Διάδοση κακοηθών και ψευδών φημών.

3.    Χρησιμοποίηση υβριστικών ή περιπαικτικών εκφράσεων, πειράγματα, παρατσούκλια, κοροϊδία.

4.    Απειλές και εκβιασμό.

5.    Εσκεμμένο ή συχνό αποκλεισμό μαθητών από κοινωνικές δραστηριότητες, κοινωνική απομόνωση ή αποκλεισμό.

·       Ποιες είναι κάποιες πιθανές συνέπειες του φαινομένου αυτού;
Τα παιδιά που πέφτουν επαναλαμβανόμενα θύματα σχολικού εκφοβισμού συχνά εμφανίζουν συμπτώματα κατάθλιψης και συχνά αυτοκτονικές τάσεις. Δυστυχώς, πολλά παιδιά στον κόσμο έχουν οδηγηθεί στην αφαίρεση της ζωής τους και παρά την ενημέρωση των τελευταίων ετών, τέτοια φαινόμενα εξακολουθούν να υπάρχουν.


Δηλώσεις του Προέδρου  του χαμογελου του παιδιού κου  Κώστα Γιαννόπουλου στην συνάντηση που διοργάνωσε «Το Χαμόγελο του Παιδιού» με αφορμή την Σχολική Ημέρα ενάντια στο Σχολικό εκφοβισμό.

«Η εμπειρία μας, τόσο μέσα από την καθημερινή μας παρουσία σε όλα τα σχολεία πανελλαδικά όσο και από τις κλήσεις που λαμβάνουμε, μας έχει δείξει ότι ο Σχολικός εκφοβισμός και η Ενδοσχολική βία υπάρχουν τόσο στη σχολική κοινότητα όσο κι έξω από αυτήν. Δυστυχώς δεν είναι μια «μόδα» που περνάει αλλά ένα φαινόμενο που αποκτά όλο και περισσότερες μορφές. Εσείς αντέχετε στη σκέψη ότι το παιδί σας δε θέλει να πάει σχολείο ή δεν μπορεί να κοιμηθεί το βράδυ γιατί κάποιος το «πειράζει»; Αντέχετε στη σκέψη ότι κάποια παιδιά δεν ανέχονται άλλο τα «αστεία» ή το διασυρμό και θέλουν να δώσουν ένα τέλος στη ζωή τους για να σταματήσει το μαρτύριό τους; Εμείς στο Χαμόγελο δεν το αντέχουμε και γι’ αυτό βρισκόμαστε δίπλα στα παιδιά τόσο σε προληπτικό / συμβουλευτικό επίπεδο όσο και θεραπευτικό. Ας αρχίσουμε να αποδεχόμαστε ότι τα παιδιά μας έχουν τη δική τους φωνή κι ας τα ακούσουμε, ας τα παρατηρήσουμε, ας τα θωρακίσουμε για να γίνουν οι ενήλικες που θα κάνουν την κοινωνία μας καλύτερη» 
                                                          Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;
Οι γονείς κυρίως, αλλά και οι εκπαιδευτικοί, έχουν καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Οφείλουν να βρίσκονται κοντά στα παιδιά τους, να επικοινωνούν μαζί τους και να αντιλαμβάνονται άμεσα οποιαδήποτε αλλαγή στη συμπεριφορά τους.
Οι γονείς όλων των παιδιών, θα πρέπει να μάθουν στα παιδιά τους να σέβονται τη διαφορετικότητα, αλλά και τα ίδια να υπερασπίζονται τα παιδιά που πέφτουν θύματα σχολικού εκφοβισμού.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ  ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

Δυστυχώς, ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλα παγκοσμίως. Πολλά παιδιά υποφέρουν καθημερινά, γι αυτό θα πρέπει όλοι μας να συμβάλουμε στην μείωση αν όχι στην πλήρη εξαφάνιση του . 
Οι νέοι θα πρέπει να μάθουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα από μικρή ηλικία και να μάθουν επίσης πως όλοι οι άνθρωποι είναι ξεχωριστοί. 

Έτσι κι αλλιώς, μπορεί να είμαστε όλοι διαφορετικοί, μα ας μη ξεχνάμε πως  είμαστε όλοι ίσοι!!!                                                    


Αντωνάκη Δήμητρα - Νικολακοπούλου Ελένη - 
Τζαβάρα Αγγελική             Γ ΛΥΚΕΙΟΥ






Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2019

13 Δεκεμβρίου 1943 : Το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων

               ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ 

1.ΒΙΝΤΕΟ: " ΝΑΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΗΘΗ" από την εκδήλωση των ΜΑΘΗΤΩΝ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ με προσκεκλημένο τον Στέλιο Κούλογλου

ΑΦΙΈΡΩΜΑ ΣΤΑ ΟΛΟΚΑΥΤ'ΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΗΡΙΩΔΕΙΕΣ ΤΗΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ   

                        
Λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε ή αν όχι ,πρέπει να μάθουμε  για το τραγικό συμβάν που έλαβε χώρα στα Καλάβρυτα πριν από 
περίπου 75 χρόνια … Επέλεξα λοιπόν στο παρακάτω κείμενο να μην τονίσω τα ιστορικά στοιχεία και τις λεπτομέρειες της τραγωδίας αυτής αλλά να δω αυτά τα γεγονότα από μια άλλη σκοπιά : μέσα από τα μάτια των ανθρώπων που τα βίωσαν και έζησαν μέχρι σήμερα ώστε να μας  τα διηγηθούν.
                Αρχικά θέλω να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μιας γυναίκας του χωριού των Καλαβρύτων που ήταν μάρτυρας των εγκλημάτων που συνέβησαν εκεί στις 13 Δεκέμβρη 1943 . Δυστυχώς δεν θυμάμαι λεπτομέρειες όπως ονόματα, όμως  η ιστορία αυτή μου έχει κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση απ’ όλες τις υπόλοιπες . Η γυναίκα αυτή λοιπόν ζούσε με τον άντρα της και τους δυο γιους της στα Καλάβρυτα  . Ο μεγάλος γιος ήταν ένα δεκαεφτάχρονο παλικάρι και ο μικρότερος ήταν δώδεκα χρονών .
              Το πρωί της Δευτέρας της 13ης Δεκεμβρίου άκουσαν όλοι δυνατές καμπάνες να καλούν τον κόσμο στην πλατεία του χωριού . Ο πατέρας  της οικογένειας πήγε πρώτος για να δει τι συνέβαινε . Πίσω στο σπίτι η μάνα ήταν διχασμένη … Είχε κακό προαίσθημα για ό,τι θα επακολουθούσε . Μια γειτόνισσα σα να γνώριζε τα μελλούμενα της φώναξε : «Κρύψε το μεγάλο σου το παιδί ! Να μην το βρουν οι Γερμανοί !» . Κι έτσι κι έκανε , τον ορμήνεψε να σκαρφαλώσει σ ένα ψηλό δέντρο εκεί δίπλα και να περιμένει , ύστερα πήρε το μικρότερο γιο της και κίνησε για την πλατεία. Εκεί τους χώρισαν σε άντρες-αγόρια άνω των 13 και γυναικόπαιδα  λέγοντας ψέματα ότι θα έπαιρναν τον αρσενικό πληθυσμό ως ομήρους και δε θα τους έκαναν κακό . Έτσι η γυναίκα θεωρώντας το ασφαλέστερο έστειλε το άλλο της παιδί μαζί με τον πατέρα του ν’ ακολουθήσει τους Γερμανούς . Αργότερα κατάλαβε πόσο λάθος είχε κάνει .
Οι άντρες μεταφέρθηκαν στο λόφο του Καπή . Εκεί ανήσυχοι ρώτησαν με διερμηνέα ένα καθηγητή τον Γερμανό στρατηγό εάν επρόκειτο να τους σκοτώσουν . Εκείνος ξεδιάντροπα απάντησε : «Όχι ! Στο λόγο της στρατιωτικής μου τιμής !!»

Ύστερα από λίγο αντίκρισαν  τους Γερμανούς να στήνουν πυροβόλα τριγύρω κι ύστερα από το σύνθημα μιας φωτοβολίδας να φωνάζουν Πυρ !!!!! Ελάχιστοι επέζησαν και μετά τη χαριστική βολή μεταξύ τους όμως δε βρίσκονταν ο σύζυγος και ο μικρός γιος εκείνης της γυναίκας …
Στο μεταξύ οι γυναίκες και τα παιδιά κλείστηκα στο σχολείο ,όπως γνωρίζετε, ενώ φωτιά έκαιγε τα σπίτια και τις περιουσίες τους . Αλλά αυτό ήταν το λιγότερο . Σε λίγο φωτιά τύλιξε και το σχολείο . Τρομοκρατημένες οι γυναίκες έκαναν απέλπιδες προσπάθειες να ξεφύγουν , ευτυχώς ύστερα από λίγο μια πόρτα ‘άνοιξε και ανακουφισμένες έτρεξαν έξω … Στη βιασύνη τους υπήρξαν και θύματα , όπως μια γυναίκα που ποδοπατήθηκε μέχρι θανάτου στη είσοδο του σχολείου .
Η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας έτρεξε πανικόβλητη ως το λόφο του Καπή όπου και αντίκρισε το φοβερό θέαμα των νεκρών αντρών και αγοριών . Τρελή από τη στεναχώρια άρχισε να ψάχνει τα αγαπημένα της πρόσωπα . Έκλαψε πικρά  για το χαμό τους όμως σαν αχτίνα φωτός η ελπίδα της θύμισε την ύπαρξη του μεγαλύτερου γιου της που κρυμμένος είχε επιβιώσει . όμως τα βάσανά της δεν είχαν τελειώσει ακόμα … Τρέχοντας άρχισε να κατηφορίζει την πλαγιά και φτάνοντας σ ένα ποταμάκι λίγο πιο κάτω τον αντίκρισε : Το μεγαλύτερο παιδί της κείτονταν νεκρό προδομένο από την καρδιά του που δεν άντεξε το αποτρόπαιο θέαμα …»
             
«Παρακάτω ακολουθεί η συνέντευξη του Γιώργου Δημόπουλου στο  newpost» :
Τον Δεκέμβρη του 1944 ο Γιώργος Δημόπουλος ήταν μόλις 13 ετών........

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2019

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού

«Μην ξεχνάτε ότι όλα όσα έκανε ο Χίτλερ στη Γερμανία ήταν σύμφωνα με τον νόμο».
                  
          Μάρτιν Λούθερ Κινγκ 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Είναι ο φασισμός... Από τον Χατζιδάκι μέχρι τον Μπρεχτ. 10 αποσπάσματα για τον φασισμό   

ΠΛΑΤΩΝ:«Αυτή και μόνο είναι η ρίζα από όπου ξεπετιέται ένας τύραννος: όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά είναι ο προστάτης».
 ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ: «Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δύο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους, ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος, από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε».

ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ: «Μην ξεχνάτε ότι όλα όσα έκανε ο Χίτλερ στη Γερμανία ήταν σύμφωνα με τον νόμο».

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ: «Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να 'ναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αιτία τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, μοιάζουν μ' ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ' τ' αρνί, χωρίς όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του, προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι». ΒΙΛΧΕΜ ΡΑΪΧ: «Επειδή ο φασισμός εμφανίζεται παντού και πάντοτε σαν κίνημα στηριζόμενο σε ανθρώπινες μάζες, παρουσιάζει όλα τα γνωρίσματα και τις αντιφάσεις της χαρακτηροδομής του αγελαίου ανθρώπου: δεν είναι ο φασισμός, όπως πιστεύεται γενικά, ένα καθαρά αντιδραστικό κίνημα, αλλά ένα αμάλγαμα από αντάρτικα συναισθήματα και αντιδραστικές κοινωνικές ιδέες. Ο φασισμός στην καθαρή μορφή του είναι το άθροισμα απ’ όλες τις άλογες αντιδράσεις του μέσου ανθρώπινου χαρακτήρα».

 ΖΑΝ ΠΟΛ ΣΑΡΤΡ: «Ο φασισμός δεν ορίζεται από τον αριθμό των θυμάτων, αλλά από τον τρόπο που τα σκοτώνει».

ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ: «Ο πρωτοφασισμός πηγάζει από την ατομική ή κοινωνική απογοήτευση. Αυτός είναι και ο λόγος που ένα από τα πιο τυπικά χαρακτηριστικά των φασιστικών καθεστώτων του παρελθόντος ήταν η επίκληση προς μια απογοητευμένη μεσαία τάξη που μαστιζόταν από μια οικονομική κρίση, ή ένιωθε πολιτικά εξευτελισμένη και φοβισμένη από την πίεση που ασκούσαν οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Στην εποχή μας, που οι παλιοί «προλετάριοι» είναι πλέον μικροαστοί (και τα λούμπεν στοιχεία είναι κατά κανόνα αποκλεισμένα από την πολιτική σκηνή), ο φασισμός του αύριο θα βρει το ακροατήριό του σ’ αυτή τη νέα πλειοψηφία. (...) Στους ανθρώπους που νιώθουν πως δεν έχουν πλέον ξεκάθαρη κοινωνική ταυτότητα, ο πρωτοφασισμός λέει πως το μοναδικό τους προνόμιο είναι το πιο κοινό, ότι έχουν γεννηθεί στην ίδια χώρα. Αυτή είναι και η απαρχή του εθνικισμού. Άλλωστε, το μοναδικό πράγμα που μπορεί να δώσει ταυτότητα στο έθνος είναι οι εχθροί του. Έτσι, στη ρίζα της πρωτοφασιστικής ψυχολογίας υπάρχει μια εμμονή με τις συνωμοσίες, ιδιαίτερα τις διεθνείς. Οι οπαδοί πρέπει να νιώθουν πολιορκημένοι. Ο πιο εύκολος τρόπος να πολεμήσεις μια συνωμοσία είναι η επίκληση στην ξενοφοβία. Αλλά η συνωμοσία πρέπει να έχει και εσωτερικούς μοχλούς: οι Εβραίοι είναι συνήθως ο καλύτερος στόχος, γιατί έχουν το πλεονέκτημα να είναι ταυτόχρονα και εσωτερικοί και εξωτερικοί εχθροί. 

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ: «Μια διακήρυξη ενάντια στον φασισμό δεν μπορεί να έχει ίχνος ειλικρίνειας, όταν μένουν ανέπαφες οι κοινωνικές καταστάσεις που τον παράγουν σαν φυσική αναγκαιότητα. Όποιος δεν θέλει να εγκαταλείψει την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, όχι μονάχα δεν θ’ απαλλαγεί από τον φασισμό, αλλά θα τον χρειάζεται».
ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ: «Κάθε μικροαστός ονειρεύεται τον αστό που ζεσταίνει μέσα του, που τον μεγαλώνει στο θερμοκήπιο της μεγάλης ελπίδας για ένα πέρασμα στην «ανώτερη τάξη». Κάθε ψιλικατζής ονειρεύεται ένα σούπερ μάρκετ. Και επειδή το όνειρο για μερικούς πραγματοποιείται, όλοι οι χάχες πιστεύουν πως θα βγει αληθινό και γι' αυτούς. Δεν έχει σημασία που οι περισσότεροι πεθαίνουν φτωχοί. Σημασία έχει που ο καπιταλισμός τούς επιτρέπει να ονειρεύονται τον δικό τους πλούτο. Και ο φασισμός, που είναι η ακραία μορφή καπιταλισμού, είναι μια εγγύηση για τη διατήρηση του ονείρου για ένα πέρασμα στην “ανώτερη τάξη”».

ΡΑΤΖΑΝΙ ΠΑΛΜΕ ΝΤΑΤ: «Ο φασισμός αναπτύχθηκε ιστορικά ως κίνημα χωρίς θεωρία. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, αναπτύχθηκε ως αρνητικό κίνημα (χρησιμοποιώντας ανάμικτα σοσιαλσοβινιστικά και ψευτοεπαναστατικά συνθήματα) ως αντίπαλος της προλεταριακής επανάστασης και ξεχώρισε κυρίως από τη χρήση των βίαιων και παράνομων μεθόδων εναντίον του προλεταριακού κινήματος. Μόνο αργότερα, ύστερα από δύο χρόνια ζωής, όταν έγινε καθαρό ότι για να εμφανίζεται ως ολοκληρωμένο και εξοπλισμένο κόμμα και κίνημα απαιτούνταν η δημιουργία μιας «φιλοσοφίας», η φασιστική ηγεσία έδωσε εντολή, το 1921, να δημιουργηθεί η αρμόζουσα φιλοσοφία». 

[Πηγή: ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΠΑΤΣΑ 09.11.2016 [Πηγή: www.doctv.gr]

"ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ"   ΠΑΜΠΛΟ ΠΙΚΑΣΟ


Ὁ πίνακας ζωγραφικῆς «Γκουέρνικα» ἔχει τὴν ἀφετηρία του στὴν παραγγελία τῆς Ἱσπανικῆς δημοκρατικῆς κυβέρνησης γιὰ ἕνα ἔργο κατάλληλο νὰ ἀντιπροσωπεύσει τὴν ἀγωνιζόμενη Ἱσπανία στὴ διεθνῆ ἔκθεση τοῦ Παρισιοῦ τὸ 1937, καὶ πῆρε τὸν τίτλο του ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τοῦ μικροῦ χωριοῦ ἀπὸ τοὺς χιτλερικοὺς ἀεροπόρους. Ὁ Πικάσο, βαθιὰ δημοκρατικός, ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὴ φρίκη τοῦ πολέμου, ζωγραφίζει μὲ θέμα τὴν «ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ» ἕνα ἔργο μνημειακῶν διαστάσεων, ὕψος 3,5 μέτρα καὶ πλάτος 7,5 μέτρα. Στὸ ἔργο φαίνεται πεντακάθαρα ἡ τάση τοῦ Πικάσο γιὰ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ - ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ τῆς μορφῆς καὶ τῶν ἀντικειμένων, προκειμένου μ’ αὐτὸ νὰ ἐκφράσει καλύτερα τὴν ἀγωνία καὶ τὴ φρίκη τῶν ἀνθρώπων μπροστὰ στὸ θάνατο.
Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο θὰ χρησιμοποιήσει καὶ σκούρα χρώματα, τόνους τοῦ μαύρου, τοῦ ἄσπρου καὶ τοῦ γκρί.
ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ 
ΤΟΥ PROJECT "Η ΠΟΛΙΤΚΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ" 2013-2014 ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ:
#EΡΜΙΟΝΗ ΒΕΡΕΚΕΤΗ
#ΜΑΤΙΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
 Copyright students_in_arts 2016


Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2019

Οι Μαθητές «ενεργοί πολίτες εν Δράσει» δημιουργούν "Διακήρυξη για ένα Δημοκρατικό Σχολείο



Στο πλαίσιο του Συνεδρίου για τον Janusz Korczak  

     Μαθητές και μαθήτριες του 5ου ΓΕΛ Πάτρας συμμετείχαν στην προετοιμασία   προσχεδίου 
"Διακήρυξης για ένα Δημοκρατικό Σχολείο  
με την υποστήριξη του μέλους της ΠΡΩΤΑ.12   Γιώργου Μόσχου. 
 Η παρουσίασή του έγινε στο πλαίσιο του συνεδρίου με θέμα "Οι παιδαγωγικές ιδέες του Janusz Korczak" που διοργάνωσε στην Πάτρα στις 24-25 Οκτώβρη 2019 το Εργαστήριο Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Τμήματος Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Πατρών υπό τον συντονισμό του Nektarios Stellakis και της ομάδας του.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες, αφού ενημερώθηκαν στα πλαίσια του μαθήματος «Σύγχρονος κόσμος-ΠΟΛΙΤΗΣ & ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ για το έργο του πρωτοπόρου Πολωνοεβραίου παιδαγωγού - γιατρού, θεμελιωτή των δικαιωμάτων του παιδιού,
και για το περιεχόμενο της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού,
συνεργάστηκαν κατά ομάδες για την ετοιμασία του προσχεδίου της Διακήρυξης.
Βασίστηκαν σε σχετικά κείμενα και 4 άξονες δικαιωμάτων:
Εκπαίδευση - ελκυστικό σχολείο 
- Έκφραση γνώμης - συμμετοχή στις αποφάσεις 
Μη διάκριση - ίση μεταχείριση
- Προστασία από τη βία και τους κινδύνους του διαδικτύου.
16μελής αντιπροσωπεία των εφήβων μαθητών παρουσίασε στο συνέδριο το προσχέδιο της Διακήρυξης που περιέχει 30 άρθρα. Ακολούθησε σχολιασμός από τον πρόεδρο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής Γεράσιμο Κουζέλη και τα υπόλοιπα μέλη του ΙΕΠ, Doretta Asteri, Παύλο Χαραμή, Sophie Giovanoglou, Ελένη Παπαδοπούλου, Ευστράτιο Ψάλτου και άλλους - άλλες συνέδρους, που συνέδεσαν τη δράση αυτή με την προσέγγιση του Korczak ο οποίος με το έργο του επέμενε στην υποχρέωση των ενηλίκων να σέβονται και να ακούν τα παιδιά.
Πρόθεση της Πρωτοβουλίας για το Άρθρο 12 είναι να συνεργαστεί με τη Δ/νση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν.Αχαΐας και γυμνάσια - λύκεια της περιοχής, προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαβούλευση για τη Διακήρυξη, με συμμετοχή μαθητών από διάφορα σχολεία και να διαμορφωθεί και υιοθετηθεί ένα τελικό κείμενο, σε εκδήλωση που θα διοργανωθεί μέσα στη σχολική χρονιά.
Το προσχέδιο των μαθητών του 5ου ΓΕΛ ξεκινά με τα παρακάτω λόγια:
 "Ονειρευόμαστε ένα σχολείο ελκυστικό, ένα σχολείο που να το αγαπάμε και να μας αγαπάει. Ένα σχολείο που θα δίνει έμφαση στην καλλιέργεια αξιών και στην κριτική σκέψη. Στην επικοινωνία, τη συνεργασία και την απόκτηση θετικών εμπειριών.
Θέλουμε επιτέλους ένα σχολείο χωρίς διακρίσεις, με φιλικό κλίμα συνεργασίας, με καλές σχέσεις μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών. Που θα μας συμπεριλαμβάνει όλους και όλες ανεξάρτητα από τις ικανότητες και τα χαρακτηριστικά μας, χωρίς οποιαδήποτε διάκριση.
Ένα σχολείο που θα μας αντιμετωπίζει ως ισότιμα μέλη, που θα μας ακούει αλλά και θα σέβεται τη γνώμη μας και την προσωπικότητά μας, θα μας προστατεύει και θα μας ενημερώνει και θα μας παρέχει μια ενδιαφέρουσα και διαδραστική μάθηση.
Όπου όλοι εμείς θα έχουμε ενεργό και όχι διακοσμητικό ρόλο και
θα νοιώθουμε χαρά μέσα σε αυτό...." 
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΣΧΟΣ: « Είχα τη μεγάλη χαρά να συνεργαστώ με αυτή την καταπληκτική ομάδα εφήβων και νοιώθω ενθουσιασμένος που τη γνώρισα και είδα πως γίνεται στο λύκειο να έχεις στην τάξη σου παιδιά που εργάζονται και συνεργάζονται με χαρά, προθυμία και υπεθυνότητα. Τα παιδιά αυτά μάλιστα προσβλέπουν στο επόμενο βήμα, να συζητήσουν και διαμορφώσουν τελικά αυτή τη Διακήρυξη μαζί με μαθητές - μαθήτριες άλλων σχολείων της πόλης τους και να τη στείλουν να διαβαστεί και να ληφθεί υπόψη από όσο γίνεται περισσότερα ενήλικα πρόσωπα που έχουν ευθύνες για την εκπαίδευση στη χώρα μας. Μετά από τέτοιες συνεργασίες νοιώθω έντονα ότι υπάρχει ελπίδα..»
                    



















video...

                           



ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ:
ΑΥΓΕΡΑΚΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ-ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ- ΒΕΣΚΟΥΚΗ ΝΕΦΕΛΗ-
ΒΟΥΚΕΛΑΤΟΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ-ΒΙΕΝΝΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ- 
ΓΚΟΛΦΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ  
ΔΑΛΑΜΑΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΖΗΝΑ-ΖΑΦΕΙΡΑΚΗ ΕΥΓΕΝΙΑ-
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ - ΙΑΤΡΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ-
ΚΑΪΣΗ ΕΛΕΝΗ- NTOYKA ΙΩΑΝΝΑ       
ΜΠΕΛΕΖΩΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ -ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ- 
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

Υπεύθυνη  εκπαιδευτικός :Σοφία  Σιδέρη