Σάββατο 2 Απριλίου 2016

ΠΟΙΗΣΗ_ Edgar Alan Poe


Ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε ήταν Αμερικανός ποιητής και πεζογράφος. Υπήρξε ένας από τους κύριους εκπροσώπους του αμερικανικού ρομαντισμού.Γεννήθηκε το 1809 στη Βοστόνη από γονείς πλανόδιους ηθοποιούς. Από το 1815 ως το 1820 έζησε στην Αγγλία, όπου και τελείωσε το σχολείο. Επιστρέφοντας στην Αμερική παρακολουθούσε για λίγο μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνιας, αλλά σύντομα το εγκατέλειψε. Υπηρέτησε στον αμερικάνικο στρατό , συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες ως ρεπόρτερ και δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή αφηγημάτων το1840.

Έγραψε δοκίμια ποιητικής και πολλά λυρικά ποιήματα. Κατεξοχήν συγγραφέας του «αλλόκοτου», παραδομένος στη σαγήνη του αφανισμού, έζησε όπως έγραψε: οριακά. Αφέθηκε σε καταχρήσεις – πρώτα στα τυχερά παιχνίδια και ύστερα στο ποτό. Ερωτοτροπώντας συνεχώς με την κατάθλιψη και την τρέλα, προσπάθησε να αυτοκτονήσει το 1848 και, έναν χρόνο αργότερα, στις 7 Οκτωβρίου, πέθανε μέσα σ’ έναν παροξυσμό αλκοολικού παραληρήματος.


"Όσοι ονειροπολούν την ημέρα συναισθάνονται πράγματα που διαφεύγουν από όσους ονειρεύονται μόνο τη νύχτα."
"Ελεονόρα," Έντγκαρ Άλαν Πόε


Α2  ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ  ΜΑΧΑΙΡΑ

Πέμπτη 31 Μαρτίου 2016

ΤΑ"ΨΕΜΑΤΑ" ΤΗΣ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ  ΤΟΥ ΕΘΙΜΟΥ
Κατά την 1η Απριλίου, συνηθίζεται να λέγονται καλοπροαίρετα ψέματα λόγω εθίμου.Αφετέρου, πρόκειται για επίσημη αργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, που εορτάζει την έναρξη του αγώνα της  Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) .

Προέλευση του Εθίμου

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.


Από τους Κέλτες


Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο "κώδικας δεοντολογίας" των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.

Από τη Γαλλία


Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η "1η Απριλίου". Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.

Το έθιμο στην Ελλάδα 


Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα.

Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο "ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή" όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα "αντίμετρα" (αλεξίκανα μέτρα). Επίσης και ο Έλληνας λαογράφος Γ. Μέγας συμφωνεί πως η πρωταπριλιάτικη "ψευδολογία" παραπλανά ελλοχεύουσες δυνάμεις του κακού, έτσι ώστε να θεωρείται από τον λαό ως σημαντικός όρος μαγνητικής ενέργειας (έλξης ή αποτροπής) για μια επικείμενη επιτυχία.

Περιστατικά

Τον προηγούμενο αιώνα, η τεχνολογία βοήθησε κάποιους να ξεγελάσουν χιλιάδες άτομα την ημέρα αυτή. Για παράδειγμα μια Αμερικάνικη εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο (στις αρχές του 20ού αιώνα), στο οποίο αναφερόταν ότι ο Τόμας Έντισον είχε εφεύρει μια μηχανή, η οποία μετέτρεπε το νερό σε κρασί. Οι μετοχές των εταιριών παρασκευής και διακίνησης οίνου, σημείωσαν κατακόρυφη πτώση στο χρηματιστήριο.
Ένα άλλο παράδειγμα μεγάλης πρωταπριλιάτικης φάρσας, είναι αυτή του δικτύου BBC το 1957. Τότε προβλήθηκε από το δίκτυο αυτό ένα ρεπορτάζ, στο οποίο Ιταλοί γεωργοί μάζευαν μακαρόνια από τα δέντρα που υποτίθεται ότι τα παράγουν. Παρόμοια ρεπορτάζ συνεχίζονται όμως μέχρι και σήμερα σχεδόν από το σύνολο των ΜΜΕ, που τις περισσότερες φορές αγγίζουν σημαντικά θέματα οικονομίας, διασκέδασης, κ.λπ
                                                           Ηλίας Καλλιαμβάκος  A1
                          

Τετάρτη 30 Μαρτίου 2016

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ

  Ερνέστο Τσε Γκεβάρα
https://www.youtube.com/watch?v=dr_g23qi9hg
 Ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα  1928 - 1967 πέθανε σε ηλικία 39 ετών στην Βολιβία.
Ήταν Αργεντινός γιατρός,  κομμουνιστής Μαρξιστής-Λενινιστής επαναστάτης, ένας από τους αρχηγούς των ανταρτών στην  Κούβα και πολιτικός. Συμμετείχε στο κίνημα της           26ης Ιουλίου που πέτυχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα, αρχικά προσφέροντας τις ιατρικές γνώσεις του και αργότερα ως διοικητής των ανταρτών, ενώ υπήρξε μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις. Το 1965, πιστός στη νίκη της επανάστασης στην Κούβα, έφυγε με στόχο την οργάνωση νέων επαναστατικών κινημάτων στο Κονγκό και αργότερα στη Βολιβία, όπου τραυματίστηκε, συνελήφθη και δολοφονήθηκε.

 Κατά την περίοδο της εφηβείας του, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ποίηση και ειδικότερα για το έργο του Πάμπλο Νερούδα,ενώ συγχρόνως έγραφε και ο ίδιος ποιήματα σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Το  1954 ανέφερε σε επιστολή του προς τη θεία του πως είχε λάβει οριστικά θέση υπέρ της κυβέρνησης της Γουατεμάλας, επιλέγοντας το κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα .
Πεπεισμένος πως ο Κάστρο είχε τις προϋποθέσεις να αποτελέσει ένα χαρισματικό ηγέτη της κουβανικής επανάστασης,  ο Γκεβάρα συμμετείχε στο κίνημα της 26ης Ιουλίου , με στόχο την ένοπλη δράση για την ανατροπή του κουβανικού καθεστώτος στις αρχές του 1956.
Την ίδια περίοδο, θεωρείται πιθανό πως απέκτησε το παρωνύμιο Τσε (Che), εξαιτίας της συχνής χρήσης της λέξης che (φίλος ή και επιφώνημα: Ε εσύ!) που έκανε ο ίδιος μιλώντας, έκφραση που αν και είχε εισαχθεί στη γλώσσα των Αργεντινών, φαινόταν αστεία στους Κουβανούς.

Σάββατο 26 Μαρτίου 2016

ΓΙΟΡΤΉ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΑΤΡΑΣ

Στα πλαίσια της γιορτής του σχολείου μας, για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου,πραγματοποιήθηκε παρουσίαση ενδυμασίας  αγωνιστή (κλεφταρματωλού), καθώς και το αρμάτωμά του
Παρουσιάστηκαν επίσης  τα παρελκόμενα και τα αντικείμενα  που αυτός κουβαλούσε μαζί του, στις πορείες του.

 Η παρουσίαση που ήταν εντυπωσιακή,  έγινε από τα μέλη του Εθνολογικού Μουσείου Πάτρας και του Σκοπευτικού Ομίλου Παραδοσιακών Όπλων Πατρών Τριανταφυλλόπουλο  Τριαντάφυλλο και Κωνσταντόπουλο Αντώνη  με τη συμμετοχή  του  μαθητή Κοκκινοβασίλη Παναγιώτη Β1













.

Η  γιορτή πλαισιώθηκε από την χορωδία και το χορευτικό του σχολείου μας!!!!!

Κυριακή 20 Μαρτίου 2016

"ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ...ΜΑΤΙΑ " ΜΑΘΗΤΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

              Σάββατο μεσημεράκι λοιπόν ο καιρός καλός  και η ομάδα φωτογραφίας συναντήθηκε  στην κεντρική πλατεία της πόλης  για μια ασυνήθιστη  φωτογραφική  βόλτα  μαζί με το γνωστό πατρινό Φωτογράφο Ιωάννη Μαραζιώτη που τον ευχαριστούμε πολύ!!!!
 Πέρα από την εκμάθηση διαφόρων ιστορικών στοιχείων που αφορόυν την τέχνη της
φωτογραφίας αλλά και τεχνικών"μυστικών" της,

 
  στην πράξη, εστιάσαμε  στην αισθητική  του κάδρου μέσα από το μεγάλο  format .  Με σταθερή τη μηχανή ( η οποία στήθηκε και συναρμολογήθηκε εκεί μπροστά μας)                    είδαμε διαφορετικές γωνίες λήψης αλλά και εναλλαγές φακών: ευρυγώνιο,normal,τηλεφακό.








Η βόλτα συνεχίστηκε  και επιλέξαμε να απαθανατήσουμε ...αγαπημένα σημεία της πόλης μας και να τα συγκρίνουμε με φωτογραφίες από το παρελθόν που έχουμε συλλέξει.
                                                                        Σοφία Σιδέρη